l-e-u-q-o-r-e-s

blackflag.jpg

«Μια από τις πιο διαδεδομένες προλήψεις είναι ότι κάθε άνθρωπος…
είναι καλός, σκληρός, σοφός, ηλίθιος, ενεργητικός, απαθής κλπ.
Οι άνθρωποι δεν είναι έτσι…
Οι άνθρωποι είναι σαν τα ποτάμια:
το νερό είναι το ίδιο σε όλα και όμοιο παντού·
αλλά κάθε ποτάμι είναι στενό εδώ, πιο γρήγορο εκεί, εδώ αργό, εκεί πλατύτερο,
αλλού καθαρό, αλλού κρύο, αλλού σκοτεινό, αλλού ζεστό.
Είναι το ίδιο με τους ανθρώπους.
Κάθε άνθρωπος κουβαλάει μαζί του το σπέρμα κάθε ανθρώπινης ιδιότητας
και μερικές φορές θα φανερωθεί μία,μερικές φορές κάποια άλλη
κι ο άνθρωπος συχνά γίνεται κάποιος άλλος ενώ παραμένει ο ίδιος.
«

(Λέων Τολστόι, Ανάσταση)

Advertisements

~ από nightwhisper στο Δεκέμβριος 23, 2007.

6 Σχόλια to “l-e-u-q-o-r-e-s”

  1. Θαυμάσιο αυτό που λέει ο Τολστόι!
    Βέβαια ίσως να υπάρχει μια διαφορά, ίσως πάλι και όχι.
    Ίσως λέω, ο άνθρωπος να μπορεί ενεργώντας αυτοβούλως -και όχι μόνο-
    να γίνει κάποτε από ποτάμι θάλασσα… και όχι μόνο επειδή αυτή είναι η φυσική κατάληξη κάθε ποταμού, αλλά επειδή το θέλει…
    Από την άλλη σου λεει ο Κουροσάβα στο Τερζού Ουζαλά μιλώντας για την φύση: Όλα είναι άνθρωπος!

    Εύχομαι ολόψυχα Καλά Χριστούγεννα!

  2. αγαπημένε φίλε καλά κ ευλογημένα Χριστούγεννα!
    Χρόνια πολλά!
    ήθελα να σου θυμίσω πριν δώδεκα μήνες που βρεθήκαμε μαζί με τον Λ και μου έδειξες με αγωνία εκείνο το post και μου ζητούσες να το διαβάσω…
    πέρασε ένας χρόνος από τότε. πολλά άλλαξαν, διαβήκαμε μονοπάτι που στιγμές είχε ανηφόρα, αλλού κατηφόρα και σε άλλες στιγμές ήταν δύσβατο και αλλού άνετο. αλλά το διαβήκαμε. πέρυσι κάναμε απολογισμό του χρόνου που έφυγε.
    για τον φετινό που σιγά σιγά αποχαιρετούμε μόνο θετικά έχω να κρατήσω με μια εξαίρεση. η οποία θα έχει θετικά αποτελέσματα αν την κρατήσω ως μάθημα από δω και πέρα…
    εύχομαι από καρδιάς σε καρδιακό φίλο να έχει την υγειά του! (φίλε μου θύμισε μου να σου πω κάτι πάνω σε αυτό) και μετά να έχει το υπέροχο χαμόγελο που ακτινοβολεί!
    άντε και καλός πολίτης!!!
    🙂

  3. Επέστρεψες στο γνώριμο σκηνικό λοιπόν; Νομίζω ότι το χρειαζόταν. Στην περίπωσή σου, με όσα γράφεις, τόσο φωτεινό πλαίσιο ήταν λίγο οξύμωρο.
    Καλή χρονιά να έχεις!!!

  4. Ένας καινούργιος χρόνος ήρθε σε συνάντηση μαζί μας σήμερα. Αφορμή για νέο ξεκίνημα, αφορμή για περισσότερη έμπνευση, αφορμή για απολογισμούς και μια εσωτερική ενδοσκόπηση του εαυτού μας; Ίσως λίγο απ΄ όλα αυτά, ίσως περισσότερα, ίσως και τίποτα…

    Μια ευχή απ΄ την καρδιά μου σου στέλνω: να συναντήσεις μέσα σ΄ αυτόν τον χρόνο ένα ένα τα κομματάκια ζωής που υπάρχουν μέσα σου (όπως και στον καθένα μας…) και να τους απλώσεις το χέρι σου. Ακόμη και τα πιο σκοτεινά απ΄ αυτά μπορούν να σε οδηγήσουν στο φως αν πραγματικά τα αποδεχτείς και τ΄ αγαπήσεις. Ξεκίνα το ταξίδι τώρα…

    Καλή και ευλογημένη χρονιά με καρδιές λουσμένες από φως και ελπίδα, και ειρήνη Θεού στις ψυχές μας.

  5. «Ακόμη και τα πιο σκοτεινά απ΄ αυτά μπορούν να σε οδηγήσουν στο φως αν πραγματικά τα αποδεχτείς και τ΄ αγαπήσεις.»
    Τα πιο σκοτεινά δεν έχω καταφέρει ποτέ να τ’ αγαπήσω. Κι όταν βλέπω ανθρώπους να γονατίζουν μέσα από σκοτεινές καταστάσεις όπως ο στρατός, περιέργως, νιώθω κάποιου είδους ανακούφιση. Γιατί οι φίλοι αυτοί μού θυμίζουν ότι είναι δικαίωμα μου να είμαι ανθρώπινος. Είναι δικαίωμά μου κάποιες φορές να λέω: «Θεέ μου δεν αντέχω. Γιατί μ’ άφησες εδώ;».
    Κι όταν τους ακούω να απαντούν σ’ αυτό το σκοτάδι: «Σιγά μην τρελαθώ», πεισμώνω. Παίρνω κι εγώ δύναμη.
    Σ’ ευχαριστώ φίλε.
    Καλή χρονιά να έχουμε.

  6. εσύ σε λίγο βγαίνεις και γω σελίγο μπαίνω… καλός πολίτης κι από μένα.
    Τώρα, όσο για αυτό που είπε ο Τολστόι, απλά μου θύμισε ένα σημείο στο βιβλίο «the diceman». Όπου βέβαια αυτός που υπογράφει ως Λιουκ Ραινχαρτ το πήγε πολύ παραπέρα, με την απολογία του κεντρικού ήρωα μπροστά στην «ιερά εξέταση» των ψυχολόγων. Είπε δηλαδή ότι ο ανθρωπος ελευθερ’ωνεται όταν καταφέρει να σκοτώσει τον χαρακτήρα του (εξ’ ου και το άσμα slaughter of the soul). Δηλαδή όταν τερματίσει αυτό που του υπαγορεύει μια συγκεκριμένη συμπεριφορά, καθαρά και μόνο από λογικές συνήθειας και φόβους, ενώ στην πραγματικότητα, ο κάθε άνθρωπος έχει μέσα του τη δυνατότητα να παίξει όλους τους ρόλους – καλούς και κακούς – αρκεί να ξεπεράσει το φράγμα της ενοχής και να αναλάβει ολόκληρες τις ευθύνες του. Συγγνώμη αν σε κούρασα, αλλά ήταν αγαπημένο βιβλίο και μου γέννησες πολλούς συνειρμούς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: