Να δίνεις … Να Αγαπάς

love_you_passed_.jpg

Κράταγε ώρα το χαρτί που είχε πια έντονα το χρώμα και το τσαλάκωμα της ηλικίας .
«Η Αγάπη ουδέποτε εκπίπτει , ου ζητεί τα εαυτής»
έγραφε μεταξύ άλλων.

Θυμόταν αυτήν την στιγμή σαν να μην είχαν περάσει αυτά τα δύο χρόνια που τον είχαν σημαδέψει.
Τότε διαφωνούσε μαζί του.
Φίλοι από τα παλιά, το ιδανικό δηλαδή άτομο για να ξεσπάς .
Αρκετές στιγμές είχαν περάσει μαζί, και άλλες τόσες είχαν γεμίσει με διαφωνίες.
Τον θεωρούσε πάντα κάπως πιο …ρομαντικό. Ονειροβάτη σε παραμυθένιους κόσμους.
Η κουβέντα είχε ανάψει για τα καλά, όταν ο «ονειροβάτης», χωρίς να μπορεί άλλο να υπομένει τα καπρίτισα του,του πέταξε αυτό το χαρτί.
Σα λευκή πετσέτα ηττημένου στο ρινγκ.
Μετά από καιρό βέβαια κατάλαβε ότι ο φίλος του ο «ρομαντικός», τα είχε όλα προσχεδιάσει!

Η Αγάπη δεν αποδυναμώνεται. Η Αγάπη δεν ζητάει για να επιβεβαιωθεί.

μονολογούσε…

Η Αγάπη δεν χάνει την αστραφτερή λάμψη της. Όσο και να την μπολιάζεις με την ασχήμια της καθημερινότητας.
Η Αγάπη δεν προσφέρεται σε εκπτώσεις. Ούτε και η ίδια εξάλλου κάνει εκπτώσεις.

Η Αγάπη δεν ακολουθεί το φυσικό νόμο της διατήρησης της ενέργειας. Υπάρχει, και η μοναδική ενέργεια που χρειάζεται για να φέγγει, είναι η ίδια η θέληση για την προσφορά της Αγάπης.

Και τι είναι τελικά η Αγάπη;

«Η Αγάπη είναι εκεί που η καρδιά γαληνεύει, και όταν της λείψει απορυθμίζεται και διαμαρτύρεται» του είχε πεί κάποτε μία φίλη.

Άν σήμερα ήταν εδώ όλοι αυτοί, θα σκάρωναν μία γιορτή!
Γιατί σήμερα ήταν η μέρα ,που πίστευε ότι μέσα του , ναι εκεί που ποτέ δεν το είχε παραδεχτεί, σχηματίστηκαν τα γράμματα της Αγάπης.
Και μετά, σαν ένα ποτάμι που ορμά και σε παρασέρνει, βγήκε η αναπνοή του και σχημάτισε την λέξη.
Την ταξίδεψε τόσο όσο χρειάστηκε για να φτάσει στα αυτιά της αγαπημένης του.
Κόντρα στο πείσμα του που έλεγε πως ό,τι αγαπάς σε πληγώνει.
Κόντρα στον βίαιο αποχωρισμό του αγαπημένου προσώπου, που κανείς δεν ορίζει.

Ακόμα και έτσι να είναι, σκέφτηκε, αξίζει τον κόπο…

Advertisements

~ από nightwhisper στο Ιουνίου 13, 2007.

12 Σχόλια to “Να δίνεις … Να Αγαπάς”

  1. νάσαι ένα μικρό βότσαλο που παίρνει γυαλάδα κάθε που δέχεται το απαλό χάδι της θάλασσας όταν σκάει πάνω του

    νάσαι απλά κάτι μικρό, χρήσιμο, που δίνει μια τόση δα αχτίδα φωτός

    νάσαι εκεί … όχι για σένα, αλλά για τον άλλο …

    … ώστε να μπορεί να γέρνει ο ένας πάνω στον ώμο του άλλου, όπως τα δυο σκαριά της υπέροχης φωτογραφίας …

  2. Και ο Γέροντας Πορφύριος αναφέρει κάτι πολύ όμορφο:

    “Όποιος αγαπάει λίγο, δίνει λίγο. Όποιος αγαπάει περισσότερο, δίνει περισσότερο κι όποιος αγαπάει πάρα πολύ, τι έχει αντάξιο να δώσει; Δίνει τον εαυτό του!”

  3. «Μια φορά κι έναν καιρό…»
    Πόσες φορές ακόμα αλήθεια;Πόσες φορές τα παραμύθια θα στοιχειώνουν τον ύπνο σου και η πραγματικότητα θα γειώνει τα όνειρά σου,επειδή εσύ θα περιμένεις τον έρωτα χωρίς ψεγάδι;
    Δεν είμαι ντυμένη πριγκήπισσα…Ένα τζιν κοντό κι ένα μακώ εφαρμοστό μπλουζάκι.Ένα διαμέρισμα μικρό με δύο γλάστρες κρεμαστές για κήπο.Δεν έχω δράκους και θεριά να με φυλάνε.Δεν μπορώ πάντα να σου χαμογελώ και να σε γαληνεύω.Δεν μπορώ να σου δώσω όρκους ατέλειωτους,πως δε θα λυγίσω ποτέ και να ελπίζω πάντα στον ερχομό σου μετά από τ’ατέλειωτα ταξίδια του βίαιου αποχωρισμού!
    Μα έχω για στέμμα τα λουλούδια που μου χάρισες.Και ντύνομαι ευτυχία κάθε που σε θωρώ από μακρυά.Παλάτι μου τα μάτια σου και θρόνος σου η καρδιά μου.Κήπος μυρωμένος μ’αγιόκλημα,η μικρή μας γωνιά.Μπορείς πίσω από το δάκρυ μου να βλέπεις το μόνιμο χαμόγελο του έρωτά μου.Μπορώ να σου μιλώ σταθερά και να σε συντροφεύω.Μπορώ να σου ορκιστώ αιώνια πως και σπασμένη στα δυο θα σηκωθώ να στηριχτείς και ν’αναθάλψεις.Μπορώ να ελπίζω πάντοτε στο γυρισμό σου,μετά από τ’ατέλειωτα ταξίδια της σιωπής…
    Απλά εμπιστεύσου με.Πάντα πετάμε.Πότε ψηλά και πότε χαμηλά.Όμως πετάμε.
    «…πάντα στέγει,πάντα πιστεύει,
    πάντα ελπίζει,πάντα υπομένει…»
    Και ναι,τελικά,ουδέποτε εκπίπτει.
    Γι’αυτό και μόνο,αξίζει τον κόπο!…
    Υ.Γ Γειά σου,Night!Εκπληκτικό post!
    Καλησπέρες σε όλους!

  4. Aξιζει τον κοπο;

    Αν ειναι δωσιμο τελειωτικο, ανευ ορων, ξεκαθαρο, χωρις υπολογισμους..ναι..

    Ποιος θελει-μπορει να χασει τοσα πολλα (που βλεπει) για να κερδισει τοσο «λιγα» ( που ισωςνα μην τα δει..; )

    Ισως να ειναι η πιο γλυκια ψευδαισθηση της ζωης μας, κατι που ισως να εχει σημασια..οταν πραγματι σημαινει απορρυθμιση και επαναπροσδιορισμο σε ολα οσα μας περιβαλλουν..

  5. Αν το δόσιμο είναι γνήσιο, ειλικρινές, χωρίς όρους, υπολογισμούς και ανταλλάγματα, τότε κανείς κερδίζει και δε χάνει. Κερδίζει που δίνει κι ας μην πάρει ποτέ (ούτε και τα λίγα…). Γιατί έχει ανακαλύψει την Αγάπη, όχι στα φανταχτερά περιτυλίγματα και τα πανάκριβα δώρα, αλλά στην ουσία της …

  6. Η αγάπη είναι ένα συναίσθημα…ένα συναίσθημα όπως η οργή…
    Δημιουργείται από ένα σπόρο δύο ανθρώπων που τον ποτίζουν συνεχώς για να ανθίσει…Αν δεν συμβάλουν και οι δύο δεν μεγαλώνει, γιατί η αγάπη θέλει πολύ νερό…αν την αφήσουν θα μαραθεί…
    Αν την ποτίζει μόνο ο ένας το λουλούδι δεν θα μεγαλώνει και απλά θα περιμένει…θα περιμένει είτε να το ποτίσει και ο άλλος μαζί…είτε να βαρεθεί και ο πρώτος, με αποτέλεσμα να χαθούν τα πάντα…
    Αν άξιζε εξαρτάται από την ποιότητα και το μέγεθος του λουλουδιού που δημιουργήσατε…μπορεί να ήταν μικρό αλλά πανέμορφο…αυτό θα το κρίνεις μόνο εσύ που το βλέπεις…γιατί ο κήπος είναι στην καρδιά σου…

  7. ολα εξαρτωνται απο το ποτε τα βλεπεις…
    εκ των υστερων;
    εκ των προτερων;

  8. Καθημερινά βιώνεις την αγάπη σε μία σχέση…
    καθημερινά την παρατηρείς να μεγαλώνει…
    καθημερινά κρίνεις τι να δώσεις και τι να πάρεις…
    καθημερινά ξέρεις μέσα σου αν αυτό που ζεις αξίζει ή όχι…
    καθημερινά βλέπεις τη σχέση…εκτός εάν δεν είσαι κομμάτι αυτής ή απλά δεν θες να συνειδητοποιήσεις που βρίσκεσαι…

    Δε γίνεται να ποτίζεις ένα λουλούδι χωρίς να το παρατηρείς…
    …εκτός αν δε νοιάζεσαι γι’αυτό…

  9. @ Strofi : Αυτό ακριβώς είναι το νόημα της φωτογραφίας.
    Είναι αυτό το στήριγμα που δίνεις απλόχερα στον
    σύντροφό σου. Ακόμα και όταν έχεις
    αποκάμει…
    Τελικά, ο ένας στηρίζει τον άλλον!

    @ Storfi: Ο εαυτός που προσφέρεται θα πρέπει να είναι όμως
    μία ολότητα γεμάτη. Γιατί, τι θα έχεις να προσφέρεις
    αλλιώς?
    Σαν δύο κύκλοι ολόκληροι που τέμνονται και
    συνεχίζουν την πορεία τους!

    @ Cymbeline : Το μεγαλύτερο πανηγύρι θα στήνω μέσα μου
    με τον ερχομό σου,
    να σε προσμένω σαν τον θαλασσοδαρμένο
    ναυτικό που γύρισε στο απάνεμο λιμάνι του,
    πίσω στην αγαπημένη του συντροφιά!

    @ Άστεγος : Η αγάπη από μόνη της είναι μία
    υπέρβαση. Ξεκινάει από την μη
    εγωιστική αγάπη του εαυτού μας,
    για να κατακτήσουμε την δοτικότητα
    στον άλλον …»ανευ ορων».
    Μπερδευόμαστε και μπερδεύουμε την
    ανάγκη μας για συντροφικότητα,
    αναγνώριση, στήριξη, με την αγάπη.
    Ασυναίσθητα πολλές φορές,
    κουβαλάμε μέσα μας μία ζυγαριά,
    από την μια φορτώνουμε αυτά που
    κάνουμε και από την άλλη αυτά που
    περιμένουμε ως ανταπόδοση!

    @ Bragi : Την αγάπη δυσκολεύομαι να την ορίσω
    ως το αποτέλεσμα της συμμετοχής δύο
    ανθρώπων.
    Η αγάπη, αυτό το υπερβατικό συναίσθημα
    που τα “πάντα στέγει”, δεν χρειάζεται δέκτη
    ούτε και την αποδοχή κανενός για να υπάρξει.
    Ξεκινάει από μέσα μας, και καλύπτει τα πάντα.
    Ο έρωτας, ένα κατεξοχήν εγωιστικό συναίσθημα,
    θέλει πάντα να τρέφεται. Αδηφάγα, λαίμαργα, χωρίς
    μέτρο. Εκεί ναι, χρειάζεται το πότισμα και από τους δύο

    @ Έρμια : Η φωτιά του έρωτα, αφήνει σημάδια και πληγές.
    Η αγάπη όχι.
    Η υπέρβαση της δοτικότητας σε γεμίζει με πληρότητα
    Δεν χρειάζεται η θέα του μετά, ούτε η θωριά του τώρα
    για να κρίνεις την αγάπη
    Από τον έρωτα μένουν πολλά υπόλοιπα….

  10. Φίλε Night,πόσο όμορφα τα λες!Αγάπη είναι το στήριγμα στον άλλο,ακόμα κι όταν έχεις αποκάμει!Πραγματικά,σ’αυτή τη φράση βρίσκεται ένα κομμάτι από το μεγαλείο της αγάπης.Η υπέρβαση και η δοτικότητα της σε γεμίζουν πληρότητα…Αυτό είναι κάτι πραγματικά αναμφισβήτητο και δεδομένο!
    Όμως και οι πληγές και τα σημάδια του έρωτα σε ολοκληρώνουν. Και η ολοκλήρωση είναι μιας μορφής πληρότητα όπως και το να ξεπερνάς το μέτρο είναι μιας μορφής υπέρβαση!…Πόνος μπορεί να ακολουθεί,όταν όμως υπάρχει ειλικρίνεια,υπόλοιπα δε μένουν ποτέ.

    Ερμία,μέσα σε μία σχέση-φιλική,ερωτική ή ό,τι άλλο- πράγματι μπορείς να μιλήσεις για τη χρονική στιγμή στην οποία βρίσκεσαι και από την οποία βλέπεις τα πράγματα.Στην αγάπη νομίζω ότι δεν υπάρχει «εκ των υστέρων» γιατί απλά βιώνει ένα διαρκές παρόν.Δεν υπάρχει τέλος!

    Bragi,τα λόγια σου μου έφεραν στο νου κάποιους στίχους του Ελύτη.
    «Το λουλούδι αυτό της καταιγίδας και,μ’ακούς
    της Αγάπης
    μια για πάντα το κόψαμε,μ’ακούς
    και δε γίνεται ν’ανθίσει αλλιώς,μ’ακούς
    σ’άλλη γη,σ’άλλο αστέρι,μ’ακούς
    Δεν υπάρχει το χώμα,δεν υπάρχει ο αέρας
    που αγγίξαμε,ο ίδιος,μ’ακούς

    και κανείς κηπουρός δεν ευτύχησε σ’άλλους καιρούς

    από τόσον χειμώνα κι από τόσους βοριάδες,μ’ακούς

    να τινάξει λουλούδι,μόνο εμείς,μ’ακούς
    μες στη μέση της θάλασσας
    από μόνο το θέλημα της Αγάπης…»

    Υ.Γ Καλησπέρες σε όλη την παρέα!

  11. Cymbeline , όντως το να ξεπερνάς το μέτρο είναι μία μορφή υπέρβασης.
    Αλλά δέν καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει να βιώνεις ένα διαρκές παρόν?
    Όταν έχει τερματίσει κάτι, σίγουρα κουβαλάς κομάτια μέσα σου, αλλά ανήκουν στο παρελθόν, και εσύ πρέπει να τους χαρίσεις την λήθη σου.
    Η ερμία, νομίζω, πως αυτό δήλώνει…

    Υ.Γ. Καλησπέρες και σε σένα.
    Υ.Γ.2 Καλή επιλογή ποιήματος!

  12. Πάντως, nightwhisper, λήθη δεν επέρχεται ποτέ για κάτι. Και ειδικά για πράγματα που σε έχουν σημαδέψει κι έχουν σταθεί ως σημεία αναφοράς στη ζωή σου…. Αναγκαστικά, τα κουβαλάς μέσα σου. Είναι οι αποσκευές σου, πως να το κάνουμε; Αφού και τους άλλους ανθρώπους, τους αντιμετωπίζεις σύμφωνα με τις εμπειρίες σου και με αυτά που σε άλλαξαν. Ένα διαρκές παρόν είναι όλα….
    Συμφωνώ απόλυτα με την Cymbeline. Με εκφράζουν πολύ αυτά που λες.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: