Δεν σε περίμενα…

swordman_dark_bw.jpg

-Γιατί ήρθες?
-Με κάλεσες.
-Δεν το θυμάμαι.
-Δικό σου πρόβλημα.
-Την τελευταία φορά που σε είδα, θυμάμαι οτι δεν είχες και τόσο καλή όψη.
-Του επαγγέλματος αναποδιές. Προβλεπόμενο.
-Θα έλεγα ότι ήσουν κάπως…ανάσκελα.
-Ναι!Παραλίγο να το ξεχάσω! Σε ευχαριστώ για την ανάσταση!
-Κάπως πρόωρα…Είσαι μία εβδομάδα μπροστά!
-Μην μου μπερδεύεσαι. Αυτοί είναι οι άλλοι.
-Μάλιστα…Και τώρα τί?
-Εσένα περιμένω. Λέω να το απολαύσω.
-…
Έβαλε το σπαθί στην θήκη και γύρισε από την άλλη.
Φεύγοντας άκουσε τον αντίλαλο της δικής του φωνής.
-Όταν ανακαλύψω πώς θα σε γκρεμίσω, να με περιμένεις!
Ο ψίθυρος του δαίμονα ακούστηκε χαιρέκακα:
-Αυτό είναι το λάθος σου. Νομίζεις ότι γκρεμίζομαι…

Το άκουσε αυτό και ήταν η σειρά του να μονολογήσει:
-Και ποιος σου είπε ότι θα σε γκρεμίσω? Απλά θα σε ξεπεράσω…

Advertisements

~ από nightwhisper στο Μαρτίου 30, 2007.

3 Σχόλια to “Δεν σε περίμενα…”

  1. «…Καλέ μου φίλε, η ελπίδα της ανάστασης είναι αυτή που μας κρατά ακόμα ζωντανούς…»
    » ο καθείς με τα όπλα του….»
    «ο καθείς στο δικό του ρίγκ παλεύει με τους δικούς του πειρασμούς..»

    «Καλή Ανάσταση Φίλε…»

  2. Ναι,το’ξέρω ότι σε κάλεσα.Κι είναι δικό μου λάθος.Μα έχω μάθει να κοιτώ τις αστραπές,χωρίς το βλέμμα μου να χαμηλώνει.Και με δυό κόμπους για ευχή,ακούγονται οι κεραυνοί για ψίθυροι και βάρκα γίνεται ένας σταυρός,μέσα στην άγρια δίνη του θανάτου σου.
    …Έχεις την αίσθηση πως κάποιος είσαι.Κοίτα ξανά εκείνη την ασπρόμαυρη εικόνα.Ποιός απ’τους δύο φαίνεται περισσότερο;Το δικό μου το πρόσωπο ή δική σου μορφή;
    Μην απαντήσεις!Δεν έχει νόημα να συζητώ μαζί σου.
    Είναι παράλογο να επιθυμώ να σκίσω στα δύο το σκοτάδι με το ξίφος μου ή να φυσώ το έρεβος ελπίζοντας ν’αφανιστεί.Σκοτάδι είσαι,και το σκοτάδι δεν το τιμά η ύπαρξη.Είναι άπλά η ανυπαρξία φωτός.Σκοτάδι είσαι,κι εγώ απλά,ευχομαι για τη δύναμη…Ν’ανοίξω το παράθυρο,να μπει το φως.
    Τσακίσανε τα γόνατά μου από το γκρέμισμα.Μα την επόμενη φορά θα’μαι ψηλότερα.

  3. vereniki δεν έχεις άδικο. έτσι έχουν τα πράγματα, ο καθένας με το όπλο του… η ανάσταση είναι ένας τρόπος ζωής…αυτός ο τρόπος να ζεις από μόνος του έχει κερδίσει όλες τις μάχες…και δεν έχει πια εχθρούς. Τότε μπορείς να κοιτάς στα μάτια τους εχθρούς και να τους βλέπεις φίλους και αδερφούς.Αν παραμένουν εχθροί, έχουνε χάσει την μάχη, αν γίνουν φίλοι σου τότε το γλέντι έχει αρχίσει και έχει φαΐ για όλους. ο δαίμονας όμως, τα πάθη ο πειρασμός…είναι καλό να τα αγνοείς και να μην κουβεντιάζεις μαζί τους ούτε με τον λογισμό γιατί τότε κινδυνεύεις να χάσεις τη μάχη.

    nightwhisper και σε όλη την παρέα καλό βράδυ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: