Το Τέλος

forgiveness_b_w.jpg

photo by ~GX10

-Συγχώρεσέ με.
-Προσπάθησα να σε προετοιμάσω.
-Σε πήγα σε μέρη που δεν θα πήγαινες μόνος.
-Την Αλήθεια σου.Την ειλικρινή Αγάπη .Την δύναμη της Αποφασιστικότητας.
Την γαλήνια Καρτερικότητα.Την άγρια Μάχη.
Προσπάθησα όλα να στα δείξω.
-Το ξέρω.Για αυτό συγχώρεσέ με.

Advertisements

~ από nightwhisper στο Φεβρουαρίου 25, 2007.

4 Σχόλια to “Το Τέλος”

  1. …η μανούλα του απόρησε για την κίνηση του παιδιού της, αλλά της άρεσε…κάθησε στα γόνατα και κοιτώντας το στα μάτια του είπε:
    -τι έχεις γλυκό μου; είσαι καλά;
    -ναι μανούλα μου, καλά είμαι.σε αγαπάω πολύ και θέλω να σε προστατέψω από τους κινδύνους…
    αποκρίθηκε το παιδάκι. γέλασε η μητέρα του και του απάντησε:
    -καρδούλα μου γλυκιά δεν χρειάζεται να ανησυχείς.
    όχι μαμά, την διακόπτει το παιδί.την έπιασε από το χέρι και την τραβούσε προς το δώμα…
    -έλα να σου δείξω μαμά, της είπε. όταν ανέβηκαν της έδωσε ένα παλιό ξύλινο σκαμπό να κάτσει και έτρεξε να της φέρει το βιβλίο.με καμάρι της το ακούμπησε στα γόνατα.η μητέρα του δίχως να χασωμερήσει του έριξε μια ματιά και γυρνώντας προς το παιδάκι της….. το φίλησε.
    -μανούλα μου πρέπει να σε προσέχω να μην σε χάσω.και να ξέρεις ότι θα αγωνιστώ, όπως ο Οδυσσέας, για να σε προστατέψω.ο Οδυσσέας έδωσε πολλές μάχες για να ξανακερδίσει ότι αγαπούσε. το ίδιο θα κάνω και γω μανούλα μου.τότε μόνο θα τα έχω πάντα.
    -παιδί μου όμορφο.η μάχη είναι στην καρδιά σου.
    -δηλαδή;
    -κάνε αγάπη την καρδιά σου και τότε όλα θα τα νικάς. κάνε σπαθί την αγάπη, ασπίδα την αγάπη, και με θέληση την αγάπη και τότε θα είσαι ανίκητος.όπως ο Οδυσσέας.
    -συγγνώμη μανούλα μου!
    -γιατί παιδί μου;
    -γιατί εγω δεν έχω τέτοια όπλα!πως θα σε προσέχω;
    -η μάχη είναι να τα αποκτήσεις γλυκό μου…..

    το παιδάκι χώθηκε στην αγκαλιά της μαμάς του ενώ εκείνη το χάϊδευε.μετά από λίγα λεπτά σιωπής την κοίταξε στα μάτια και με το χέρι του της έδειξε απ’το παράθυρο ένα αστέρι.την πλησίασε στο πρόσωπο και κάτι της ψιθύρισε…
    εκείνη βούρκωσε και το αγκάλιασε σφιχτά για να μην την καταλάβει…

  2. … και κάποιος είπε πως «ο άνθρωπος που αγωνίζεται να ζει τη χαρά της ανθρώπινης αγάπης, στερεώνεται καθημερινά όλο και περισσότερο στην αγάπη, γίνεται ο ίδιος αγάπη και φθάνει στο τέλος στην αιώνια Αγάπη».

    Ας κοιτάξουμε για λίγο τον έναστρο ουρανό κι ας γίνουμε έστω και για λίγο παιδιά …

  3. efelight,
    ωραία αφορμή για μάχη…
    Με χαρά βουτάω σε μία τέτοια μάχη.
    Μονάχα…κανείς δέν σου έχει εξασφαλισμένα τα λάφυρα.
    Και μερικές φορές η Ιθάκη φαντάζει τόσο μα τόσο μακρινή.
    Καλά μας κουράγια.
    Είμαι πεπεισμένος οτι η Ιθάκη θα υπάρξει στου καθενός το μονοπάτι.
    Αρκεί να έχει ανοιχτά τα μάτια της καρδιάς του.
    Ειλικρινά να είναι αυτά τα μάτια.
    Πρώτα από όλα με τους ίδιους τους συμπολεμιστές
    Να έχει οπλιστεί με απλότητα και με γαλήνη να καρτερεί τον ερχομό της πληρόττητας.

  4. […] και γεγονότα. Όμως ακολούθησε ένα δεύτερο post με θέμα “το τέλος”, όπου με άγγιξε εξίσου και δεν άντεξα. Αισθανόμουν ότι […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: