(Παρένθεση)

smoking-man-shadow_bw_.jpg

Πάει.Τελείωσε και αυτό!

Βυθιζόταν στην αγαπημένη του πολυθρόνα ,όταν έκανε αυτές τις σκέψεις.
Δίπλα του το τασάκι ,άδειο μέχρι εκείνη την ώρα.
Έτοιμο να δεχτεί τα υπολείματα της καύτρας που, μέχρι εκείνη την ώρα, δέν ήταν τόσο καυτή.
Στο άλλο χέρι τον βάρενε μία φωτογραφία.
Μέσα στο μισοσκόταδο δέν διακρινόταν η μορφή της.
Ο καπνός εξάλου ,κάλυπτε και αυτόν.
Ένα χαμόγελο του ξέφυγε.
Γεμάτο με όλη την ειρωνία και τον σαρκασμό που κουβάλαγε μέσα του.
Είχε σκηνοθετήσει άλλη μία ωραία ιστορία!
Μόνο που διάλεξε τον β΄ρόλο στην διανομή.
Για άλλη μία φορά την είχε κάνει πρωταγωνίστρια.
Εξάλου απο καιρό είχε ήδη βαρεθει τα παιχνίδια του μυαλού του.Προχώρησε σε κάτι πιό τολμηρό αυτήν την φορά.
Έκανε πράξη την ιδέα ,και αυτή η ιδέα αναμόχλευσε μία φωτιά που είχε ξεχαστεί.
Τελικά το αναμενόμενο δέν έγινε.
Η παρουσία της δέν έκανε την επίσκεψη που φανταζόταν.
Αλλά δέν ήξερε τελικά ποιό ήταν το αναμενόμενο,και αυτό τροφοδοτούσε και άλλο το χαμόγελό του.
Αυτάρεσκα συνέχιζε να κατεβάζει τον καπνό ,τοποθέτησε προσεκτικά την φωτογραφία δίπλα απο το τασάκι,ψέλισε κάτι σάν «αντίο» και άναψε το διακριτικό φώς του πορτατίφ,που βρισκόταν ακριβώς πίσω του δεξιά.
Ήταν στο τελευταίο κεφάλαιο ,και δέν ήθελε να μεγαλώσει και άλλο η αγωνία.
«Το πορτράιτο του Ντόριαν Γκρέυ» έγραφε η ράχη του βιβλίου.
Και μία σκέψη τον βασάνιζε:
«Τελικά τις αμαρτίες μας τις πληρώνουμε εδώ?»

Soundtrack Post: Ry Cooder – Paris,Texas

Advertisements

~ από nightwhisper στο Ιανουαρίου 25, 2007.

12 Σχόλια to “(Παρένθεση)”

  1. Διψούσε …
    Διψούσε τόσο πολύ για εκείνη …

    Ίσως αν η φωτογραφία της γινόταν ζωντανή παρουσία στη ζωή του, θα μπορούσε να διαλύσει τα σύννεφα του καπνού που τον κύκλωναν.
    Κατά βάθος, γνώριζε πως αυτό δεν επρόκειτο να γίνει.
    Γιατί για μία ακόμη φορά βιάστηκε να κάνει το ίδιο λάθος:
    αποφάσισε να ζήσει με τη θέληση, κι όχι με τη λογική ή το συναίσθημα.

    Ήθελε να μην είναι μόνος – δεν άντεχε άλλο να είναι μόνος.
    Ήθελε να βάλει τέρμα στα ατέλειωτα «γιατί» που τον βασάνιζαν.
    Ήθελε να πάρει, να ρουφήξει …

    Ήταν η στιγμή που ο χρόνος έμοιαζε γι’ αυτόν με λεπτή κλωστή, με την οποία ήταν δεμένος και κρεμόταν πάνω από την άβυσσο, ενώ έβλεπε γύρω του την απεραντοσύνη.

    Τελικά ήξερε καλά ποιο ήταν το αναμενόμενο. Γιατί ήξερε πως ΔΕΝ ήταν έτοιμος να τη συναντήσει. Γιατί δεν είχε ακόμη καν ανακαλύψει την ευτυχία της απλής ανθρώπινης ζωής …

    Τώρα πια ξέρει πως πρέπει πρώτα να παλέψει με αυτά που τον στοιχειώνουν. Αν δεν γνωρίσει και δεν αγαπήσει τον εαυτό του, δε θα μπορέσει να συναντήσει τον άλλο.

    Πονά.
    Πονά πολύ, πάρα πολύ.
    Η χάρη, όμως, έρχεται μόνο στη ψυχή που πόνεσε μέχρι τέλους.

    Καλή υπομονή, λοιπόν!

  2. Ένα μεγάλο «ΕΓΩ» ορίζει τις πράξεις.
    Έλεγχος την κάθε στιγμής?
    Ανάγκη επιβεβαίωσης?

    Υπομονή λές ε?…

    Αγαπητέ Freddy θα δείξει…

  3. Είχαν ήδη περάσει τρεις μέρες. Του είχαν φανεί αιώνες.

    Σαββατόβραδο αργά.
    Είχε διαβάσει και το τελευταίο κεφάλαιο από «Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέϋ». Προχώρησε με αργά, σιωπηλά βήματα προς τον καθρέπτη του δωματίου του. Στάθηκε εκεί να κοιτάζεται για πολλή ώρα. Ποιος ήταν; Ποιος πραγματικά ήταν;

    «Απώλεσα το πρωτόκτιστον κάλλος, και την ευπρέπειάν μου, και άρτι κείμαι γυμνός»
    «Αυτοείδωλον εγενόμην» … και τώρα τι;

    Μαύρο δερμάτινο, μαύρο παντελόνι κι ένα μοντέρνο πουκάμισο, τελευταία λέξη της μόδας. Πάντα ήθελε να ντύνεται όμορφα, ήξερε να εντυπωσιάζει.
    Αφοπλιστικό χαμόγελο, έξυπνο χιούμορ, ζελέ στα μαλλιά, το κλείσιμο του ματιού, η θερμή χειραψία … Και πίσω απ΄ όλα αυτά, ένα μικρό, γλυκό παιδί που αποζητούσε την επιβεβαίωση που του είχαν στερήσει τόσα χρόνια.

    Είχε αρχίσει να συνειδητοποιεί πως στην αληθινή ζωή δεν υπάρχουν α΄ και β΄ ρόλοι – είμαστε όλοι πρωταγωνιστές, πρωταγωνιστές απλών καθημερινών στιγμών γεμάτων από φως κι ελπίδα.

    Δεν είχε ανάγκη πια τη φωτογραφία της.
    Δεν είχε ανάγκη από «φωτογραφίες».
    Δεν είχε ανάγκη πια να παριστάνει κάποιον άλλον απ΄ αυτόν που πραγματικά ήταν.
    Και αλήθεια, πόση ομορφιά έκρυβε μέσα του αυτό που ήταν!

    Προχώρησε προς το παράθυρο του δωματίου του και άνοιξε τα παντζούρια. Ξημέρωνε Κυριακή … Τα ροδόχρυσα χρώματα της ανατολής διαπέρασαν κάθε φλέβα στο κορμί του και φώτισαν τα μάτια του.

    Δεν ήταν πια μόνος. Δε θα είναι ποτέ πια μόνος.
    Είχε κλείσει την παρένθεση.
    Είχε μόλις αρχίσει να ζει!

  4. epestrepses … alla xathikes mesa stin parenthesi..bges prin se kanei aposiwpitika 😉

  5. Freddy:
    Είναι παράξενο.
    Όμορφα παράξενο, να βλέπεις την αίσθηση κάποιου άλλου τόσο κοντά στην δικιά σου.
    Παρράληλες σκέψεις ,που στέκουν ώς αυτόνομες ιστορίες.
    Σε ευχαριστώ ,για την θεατρική «λύση» του «δράματος».
    Ωραίο τέλος.
    Χμ…Καινούργια αρχή ήθελα να γράψω! 🙂

    atg: Σιγά μήν αφήσω μία παρένθεση να με καταντήσει…αποσιωπητικό.
    (Χαίρομαι που σε …ξαναβρήκα το ίδιο πειραχτήρι με πρίν!
    Πολλές καλημέρες,καλησπέρες…whatever.
    Να έχεις κάτι καλό! 😉 )

  6. lene oi psithuroi tis nuxtas pianoun…elpizw…tha sou pw aurio an epiasan
    u2

  7. Φίλε nightwhisper σε ευχαριστώ για τα ζεστά σου λόγια.

    Χαίρομαι που σε ακούω τόσο αισιόδοξο – άλλωστε οι παρενθέσεις είναι μόνο παρενθέσεις. Η ζωή βρίσκεται στο παράθυρο που ανοίγει κάθε νέα παρένθεση, σαν αυτό που δημοσίευσες στο προηγούμενο post σου, αυτή την καταπληκτική φωτογραφία που ήταν η αφορμή να σπάσω τη σιωπή μου.

    Δεν μας είπες, όμως, από πού επέστρεψες; Ή μήπως αυτό θα είναι κάποιo από τα επόμενα post σου;

    Στην atg συγχαρητήρια για το γλυκό κι ανθρώπινο blog που έχει φτιάξει.

  8. Freddy : Ωστε ένα Post ήταν ικανό για να σπάσει την σιωπή σου?
    Χμ…
    Δέν φαινόταν.
    Τα κείμενά σου είναι πηγαία,αυθεντικά και πολύ στρωτά!
    Δείχνει άνθρωπο που έχει επαφή με την γραφή.
    Μήν μένει και ανεκμετάλευτο το ταλέντο!
    Καλωσήρθες λοιπόν!
    🙂
    Είμαστε ανοιχτά,και συνήθως…εφημερεύουμε!
    χα!

    atg: Ti na sou pw?
    Egw tous psithirous kardias evlepa ,kai prokopi den eida.
    Exw kai kolima kai me tis psiles…(papaxaralampous,gia aytous pou thymountai)
    lolen lolen
    Paraferthika!
    Tapeines sygnwmes!

    Y.G.Enoite oti perimeno me trelli agwnia!!!
    😉

  9. freddy… e-kokkinisma 🙂 (s’euxaristw)

    night….mi kaneis tetoia lathi..allagi kanaliou..auto pou deixnei mauro…kleise tin tv paidi mou
    telika …den polu epiasan alla epifulassomai 😉

  10. atg μάλλον λάθος κουμπί πάτησα!!!
    Damn!!!
    Και κατέστρεψα και το pc μου!

    LOL

  11. shit happens 😉

  12. 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: