Ένα Ξαφνικό Τηλεφώνημα

Rainbow

photo from www.capetownskies.com


Ο ήχος κλήσης του κινητού ακούστηκε αδιάκριτα ενοχλητικός,όπως συμβαίνει πάντα όταν είσαι βυθισμένος στο… rabbit hole του κόσμου της Αλίκης.
Ένα χαμόγελο έσκασε στο πρόσωπό μου μόλις είδα το όνομα στην οθόνη.
Ήταν μία φίλη που είχα καιρό να ακούσω. Και μάλλον με δικιά μου υπαιτιότητα.
Είναι δύσκολο όταν έχεις χαθεί απο παρέες να προσπαθήσεις να εξηγήσεις τα ανεξήγητα.
Ειδικά όταν αυτή η «απομόνωση» έχει επιλεχθεί ώς αντίδραση που έχει στοιχεία μιζέριας ,ητοπάθειας,αναβλητικότητας.
Μπορεί και όχι όμως.
Στο αγαπημένο μου βιβλίο ο ήρωας επιλέγει μία παράξενη απομόνωση που θα το οδηγήσει στην λύτρωση.Την αυτογνωσία.Την δυναμική του επιστροφή.Ίσως και την αυτοκαταστροφή του ,αλλά τουλάχιστον πιό συνηδητοποιημένος και για αυτό χαρούμενος.(ΖΙΣΚΙΝΤ ΠΑΤΡΙΚ-ΤΟ ΑΡΩΜΑ)
Μετά το πέρας των τυπικών ερωτήσεων «-Τί κάνεις; -Πώς είσαι; -Πώς περνάς;» (Πόσο σιχαίνομαι αυτές τις ξύλινες εκφράσεις!Άν και πρέπει να ομολογήσω οτι έχω εξαπατηθεί αρκετές φορές απο την λανθασμένη μου εντύπωση.Και καταλήγω εγώ να γίνομαι ο πινόκιο.) ήρθε η αποκάλυψη.
Η φίλη μου πρίν κάποιο χρονικό διάστημα είχε έρθει αντιμέτωπη με αυτό που απευχόμαστε όλοι.Μία καθοριστική στιγμή που συνηδητοποιούμε οτι το μεγαλύτερο αγαθό που έχουμε έιναι η υγεία μας.Το κακό είναι οτι αυτή η γνώση έρχεται όταν χάνουμε το κάτι τόσο δεδομένο.
Αυτή η κοπέλα μέσα στην ζωντάνια της νεανικής της ηλικίας αντιμετώπισε όλες τις μάχες και τις κέρδισε.
Έγινε πρώτος μάγκας και το καλύτερο παλικάρι.
Ούτε ποτέ παρακάλεσε για υποστήριξη ούτε για συμπαράσταση,αλλα ούτε έκανε εχθρό την μοίρα της!
Η θέλησή της για προσφορά χαράς και βοήθειας στον οποιοδήποτε που είχε ανάγκη,πολλαπλασιάστηκε.
Πάντα είχε αυτό το χάρισμα της επικοινωνίας και της καλής ακρόασης.

Happy Girl On Rain

Αυτά ήταν δεδομένα(?) και έτσι κάπως είχαν καταχονιαστεί στην λήθη της μνήμης μου.
(Τί άρωστα όντα που είμαστε?Τα δεδομένα της ζωής τα θεωρούμε και παντοτινά.Λές και τα βρίσκουμε έτοιμα,χωρίς κάποιος να έχει κοπιάσει για αυτά)
-Τί κάνεις? Με ρώτησε.Τϊ να απαντήσω τώρα?
-Όπως τα ξέρεις. Αποκρίθηκα.
Όταν ρώτησα να μάθω τα νέα της,κοκκίνησα απο ντροπή για την απάντησή μου.
Όσο καιρό ήμουν στην «λευκή μεγάλη σπηλιά μου» η κοπέλα ήρθε πάλι αντιμέτωπη με την αγωνία των αποτελεσμάτων των αμέτρητων εξετάσεων.Την αβεβαιότητα για την πορεία της υγείας της.Το πόνο και την θλίψη για το μέλλον.
Ευτυχώς,τέλος καλό όλα καλά.Για άλλη μία φορά αποδείχτηκε πολύ σκληρός παίχτης για να τα παρατήσει!
Όχι απλά δέν τα παράτησε,αλλά δέν αναζητά καμία συγκαταβατική λύπηση απο τους γύρω της.
Παλικάρι κανονικό!

-Εσύ τί κάνεις?
-Δόξα το Θεώ.Μιά χαρά είμαι!


…στο χαρούμενο κορίτσι ,που βγαίνει μετά την μπόρα και ανακαλύπτει πάντα ένα ουράνιο τόξο!

Advertisements

~ από nightwhisper στο Δεκέμβριος 10, 2006.

Ένα Σχόλιο to “Ένα Ξαφνικό Τηλεφώνημα”

  1. Φίλε nightwhisper μεγαλώνουμε και ότι μας συμβαίνει το κάνουμε εμπειρία και κτήμα μας και το χρησιμοποιούμε για να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Ελπίζω μόνο κάποια στιγμή να σταματήσει να χτυπάει «ο αδιάκριτα ενοχλητικός ήχος κλήσης του κινητού» και να έρθουμε λίγο πιο κοντά με τους ανθρώπους που αγαπάμε βγαίνοντας από τις «λευκές μεγάλες σπηλιές»!
    Κλείνοντας αυτό το post θέλω να σου πώ ότι οι άνθρωποι είμαστε ικανοί για το καλύτερο και το χειρότερο. Ότι και από τα δύο να συμβεί όμως έναι μόνο μία τελεία για να ξεκινήσουμε μία καινούρια πρόταση. So life still goes on … whatever!!!

    Από ένα διαχρονικό φίλο!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: