Τυχαίες Συναντήσεις


photo from www.silgalis.com



-Δεν περίμενα να σε δώ ξανά!

-Ούτε και εγώ! Πες μου, τι κάνεις? Πώς είσαι?

-Δεν θα σου πω. Τουλάχιστον όχι τώρα. Θα συνεχίσω να είμαι αυθόρμητος και θα ζητήσω να σε δω απο κοντά.
Θέλω να σε ξαναδώ.

Θέλω να σε ξαναδώ. Θέλω να σε έχω απέναντί μου για μία ακόμη φορά. Τα μάτια σου να κοιτάξω και να χαθώ στο βλέμμα σου. Ναι Θέλω να δω τελικά ποιες πληγές δεν γιατρεύτηκαν. Ποια ερωτηματικά έχω ακόμα.
Θέλω να σε ξαναδώ είπα. Να δώ άν έχει μείνει κάτι από την φωτιά. Και μετά να φύγω ήσυχα. Μα τι σκέφτομαι! Τι θα προσποιηθώ για μία ακόμη φορά? Και η παρέα που την συνοδεύει? Πώς θα κοροϊδέψω τον εαυτό μου? Ένας ψυχρός ωκεανός απέναντί μου και εγώ ετοιμάζομαι για μία ακόμα κρίση υποθερμίας .Ήμουν συνηθισμένος. Έτσι δεν είναι? Μα έχει περάσει καιρός, και έχω ξεσυνηθίσει είναι η αλήθεια. Τι υπόλοιπα πληρώνεις πάλι? Ο κόμπος σφίγγει.

-Και εγώ θέλω.

Μου απάντησε. Ξάφνιασμα. Ήρθε από κάπου η άνοιξη αρχές Δεκέμβρη?


-Ωραία. Δώσε μου το κινητό σου για να το κανονίσουμε.

-Μα…δεν έχω αλλάξει αριθμό.

-Δεν το έχω. Το έχω σβήσει.

Στιγμές αμηχανίας. Το είχα σβήσει. Όταν οι μάχες μέσα μου δεν είχαν νικητή. Όταν την παρουσία της μου την θύμιζαν τα πάντα στο δωμάτιό μου. Όταν τότε, που έπεφταν οι σταγόνες της βροχής, και εγώ αυτάρεσκα τις άφηναν να με χαϊδεύουν . Εξιλέωση ζητούσα και λύτρωση.
Και τώρα τι?

-Χμ…θέλεις να στο ξαναδώσω?

-Πές μου. Γράφω.

Το έγραψα. Της έδωσα και το δικό μου. Το δικό μου είχε αλλάξει. Είπα ότι έπρεπε να κατέβω σε αυτόν τον σταθμό και άφησα την μνήμη μου μέσα σε αυτό το βαγόνι.
Προχώραγα με την κιθάρα. Η δικιά μου ασπίδα για κάθε δύσκολη στιγμή. Το κρυστάλλινο αυτό μέρος μέσα μου που μένει πάντα ανέπαφο και μου δίνει πνοή και κουράγιο. Τραγούδια αφιερωμένα και ώρες ατέλειωτης μοναξιάς με παρέα μόνο την κιθάρα.
Προχώραγα, μα η σκέψη μου ήταν σε εκείνο το πρόσωπο ,που με έπιανε κρύος ιδρώτας όποτε σκεφτόμουν ότι μπορεί να το συναντήσω.
Σε εκείνα τα μάτια που πάντα κοίταγαν με απορία. Προσπαθούσαν να πιστέψουν και να πειστούν. Δύσκολη εποχή για παραμύθια με ουράνια τόξα. Το ήξερα αυτό. Αυτό που δεν περίμενα ήταν αυτός ο κόμπος. Που με κάθε ματιά, με κάθε θυμισιά από τα παλιά, έσφιγγε και πιο πολύ. Δεν περίμενα να με επισκεφτεί ξανά.
Και με επισκέφτηκε. Συνεπής στο ραντεβού του και σε πλήρη αρμονία με την παρουσία που το προκαλούσε. Μέσα στο τρένο. Δύο και κάτι χρόνια μετά.
Δύσκολη νύχτα η σημερινή . Την παρέα μου την ξέρω .Είναι καλή και πιστή παρέα.

I don’t think we will meet again
And you must leave now
Before the sunrise
Above skyscrapers
The sin and
This mess we’re in and
The city sun sets over me

P J Harvey – This Mess We’re In


ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ L.

Advertisements

~ από nightwhisper στο Δεκέμβριος 8, 2006.

2 Σχόλια to “Τυχαίες Συναντήσεις”

  1. «Εγώ σε έχω πια ξεχάσει,
    το αίμα μου όμως, ακόμα σε θυμάται»

    Συναντηθήκαμε τελικά, λίγο πιο επίσημα αυτήν τη φορά…
    Την συνέχεια την βλέπουμε! …Αύριο ξημερώνει μία νέα μέρα!
    …Κάτι που συχνά ξεχνάμε!

    Ευχαριστώ L.

  2. Ωραία νέα!
    🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: